Τυχερό Αστέρι

Εσύ είσαι το τυχερό μου αστέρι
Όλη η φύση κι ο κόσμος το ξέρει
Σαν μας βλέπουν μαζί αγκαλιά
Η μοίρα μου μ' έστειλε στα βήματά σου
Ζω μονάχα για νάμαι κοντά σου
Να αναπνέω, να νοιώθω ζωή,
Δικά σου όλα τ' άνθη που βλέπω στους δρόμους
Δικά σου τα γλυκά πρωινά αυτού του κόσμου
Για σένα είναι η πρώτη βροχή του χειμώνα
Για σένα ανθίζουν κόκκινα ρόδα

Ένα χειμωνιάτικο πρωί (Ελένη Βιτάλη)

Ένα χειμωνιάτικο πρωί
έφυγα απ' το σπίτι σαν τρελή
ο αέρας μου τρυπούσε
το κορμί και μου ζητούσε
μιά απόφαση ηρωική.

Πήρα εφημερίδα και στυλό
βρήκα διαμέρισμα φτηνό
τρία νοίκια να το κλείσω
έπιπλα για να το ντύσω
και δεν θέλω να σε ξαναδώ

Ήρθε η νύχτα η σκληρή κι' εγώ
νοιώθω σαν απόκληρη εδώ
θέλω πίσω να γυρίσω
και συγνώμη να ζητήσω
αλλά ντρέπομαι να σου το πω

Πώς χωρίς εσένα είμαι μισή
δεν πετιέται έτσι μια ζωή
θέλω πίσω να γυρίσω
και συγνώμη να ζητήσω
μα με κυνηγάει μιά φυγή

Ένα χειμωνιάτικο πρωί
έφυγα απ' το σπίτι σαν τρελή
ο αέρας μου τρυπούσε
το κορμί και μου ζητούσε
μια απόφαση ηρωική

Αν μου τηλεφωνούσες

Θέλω να σου μιλήσω, θέλω νά' μαι μαζί σου
Και να σε αποκοιμίσω, νά' μαι η αναπνοή σου
Έτσι να με ακούσεις, μη μ' αφήσεις να φύγω
Έρωτα να με λούσεις, αν ερχόσουν για λίγο

Αν μου τηλεφωνούσες θάνατος η φωνή σου
Που δεν ξεχνώ ποτέ
Έτσι που με φιλούσες λες και ήμουν ζωή σου
σαν νά 'πες σ' όλα ναι

Αν μου τηλεφωνούσες
Δώδεκα
Θάνατος η φωνή σου
Κι ούτε ένα τηλεφώνημα
Που δεν ξεχνώ ποτέ
Τον αριθμό της μοναξιάς μου δε χτυπάς
και μεγαλώνει η απόσταση για μας.
Έτσι που με φιλούσες
Δώδεκα
Λες και ήμουν ζωή σου
Κι η ελπίδα μου κρεμάστηκε
Σαν νά 'πες σ' όλα ναι
Σ' ένα τηλέφωνο που έμεινε νεκρό
και την καρδιά μου που φωνάζει σ' αγαπώ

Μα δε χτυπάει το τηλέφωνο
Αν μου τηλεφωνούσες
Με πνίγει το παράπονο
θάνατος η φωνή σου
Που δεν κατάλαβες ποτέ σου τι περνώ
(Που δεν ξεχνώ ποτέ)
Κι αν έχει γίνει η αγωνία μου βουνό
Δώδεκα
Έτσι που με φιλούσες
Κι η ελπίδα μου κρεμάστηκε
Λες και ήμουν ζωή σου
σ' ένα τηλέφωνο που έμεινε νεκρό
(Σαν νά 'πες σ' όλα ναι)
και την καρδιά μου που φωνάζει σ' αγαπώ
Δώδεκα

Σκανδάλη

Πάλι, τράβα σκανδάλη
Σ ‘ότι προλάβαμε και ζήσαμε
σημάδεψε και ρίξε στο κεφάλι

Πάλι, τις Κυριακές που αλητεύαμε
Και τις βιτρίνες που χαζεύαμε
σημάδεψε και πάτα τη σκανδάλη

Δε χωρίζουν όμως έτσι οι ζωές
των ανθρώπων π’ αγαπήθηκαν με τόσο κόπο
Ή κι οι δυο μας ή κανείς
Ως την άκρη της κλωστής
Ισορροπήσαμε κι εμείς

Πάλι, ότι προλάβαμε και ζήσαμε
Και όλα αυτά που ψιθυρίσαμε
Σημάδεψε και ρίξε στο κεφάλι

Πάλι, καθώς τα ρούχα μας σωριάζονται
στα σώματα μας που αγκαλιάζονται
σημάδεψε και πάτα τη σκανδάλη

What else is there?

It was me on that road
But you couldn't see me
Too many lights out, but nowhere near here

It was me on that road
Still you couldn't see me
And then flashlights and explosions

Roads end getting nearer
We cover distance but not together

I am the storm I am the wonder
And the flashlights nightmares
And sudden explosions

I don't know what more to ask for
I was given just one wish

It's about you and the sun
A morning run
The story of my maker
What I have and what I ache for

I've got a golden ear
I cut and I spear
And what else is there

Roads and getting nearer
We cover distance still not together

If I am the storm if I am the wonder
Will I have a flashlights nightmares
And sudden explosions

There's no room where I can go and
You've got secrets too

I don't know what more to ask for
I was given just one wish

Έλα πάρε μου τη λύπη (Μάνος Χατζιδάκις)

Είσαι ένα περιστέρι
που πετάς στον ουρανό
πάμε να βρούμ' έν' αστέρι
σ' ένα κόσμο μακρυνό

Έλα να έλα να
να βρούμ' έν' αστέρι
που πετά που πετά
ψηλά στον ουρανό

Είσαι ένα καρδιοχτύπι
μου 'χεις κόψει τα φτερά
έλα πάρε μου τη λύπη
έλα δώσ' μου τη χαρά

Είσαι έ- είσαι έ-
ένα καρδιοχτύπι
μου 'χεις κό- μου 'χεις κό-
κόψει τα φτερά

Τα γαρύφαλλα σου μέτρα
σ' αγαπώ όσο κανείς
κάνω τη καρδιά μου πέτρα
και προσμένω να φανείς

Έλα και έλα και
και σε περιμένω
στη γωνιά στη γωνιά
του δρόμου να φανείς

Enjoy the silence ( Depeche Mode)

Words like violence
Break the silence
Come crashing in
Into my little world
Painful to me
Pierce right through me
Cant you understand
Oh my little girl

All I ever wanted
All I ever needed
Is here in my arms
Words are very unnecessary
They can only do harm

Vows are spoken
To be broken
Feelings are intense
Words are trivial
Pleasures remain
So does the pain
Words are meaningless
And forgettable

All I ever wanted
All I ever needed
Is here in my arms
Words are very unnecessary
They can only do harm

Enjoy the silence